Czy narkotyki zabijają?

Zapytaj tych co przeżyli

Telefon zaufania 34 324 60 97


logo_nfz_maleczwakbdspn

iso

mz

 

Zasady udzielania pomocy

Email Drukuj PDF

Zasady udzielania pomocy obowiązujące w Ośrodku Profilaktyczno Społecznym dla uzależnionych i ich Rodzin
Częstochowa, ul Wiolinowa 1

  1. Równość Szans
    1. Zasady przyjmowania pacjentów
      1. Każdy pacjent Ośrodka ma prawo zgłoszenia się po pomoc indywidualnie lub za pośrednictwem placówek i instytucji służby zdrowia.
      2. Ośrodek nie może odmówić zajęcia się sprawą pacjenta, jeżeli zgłoszone przez niego oczekiwania dotyczą zadań statusowych Ośrodka.
      3. Pacjenci przyjmowani są na podstawie kart ubezpieczenia lub po okazaniu dowodu osobistego.
      4. O kolejności przyjęć pacjentów decyduje kolejność zgłoszenia oraz w uzasadnionych przypadkach – waga problemu.
      5. W uzasadnionym przypadku Ośrodek może udzielić pomocy osobom nieubezpieczonym.
    2. Warunki nawiązania i zachowania dobrego kontaktu z pacjentem.
      1. Pracownicy Ośrodka znają i stosują w kontaktach z pacjentami zasady skutecznej komunikacji
      2. Pracownicy Ośrodka tworzą klimat zrozumienia, zaufania w kontakcie z pacjentem.
      3. W Ośrodku przestrzegana jest ustawa o ochronie danych osobowych.
      4. Pracownicy Ośrodka znają Konwencje Praw Dziecka.
      5. Pracownicy Ośrodka przestrzegają normy i zasady zawarte w kodeksie etycznym ( powszechnie uznawanym).
      6. Pracownicy Ośrodka nie udostępniają danych o klientach osobom postronnym, nie udzielają informacji o nich telefonicznie lub w obecności osób postronnych.
    3. Zasady traktowania pacjentów
      1. W Ośrodku nie występuje zjawisko marginalizacji, dyskryminacji i wykluczenia wobec klientów. Intencja niesienia pomocy i staranność wykonywania czynności zawodowych nie zależą od pozycji społecznej klienta, jego sytuacji materialnej, sytemu wartości, rasy, narodowości, wieku czy charakteru problemów wymagających interwencji pomocowej.
      2. Problemy pacjentów rozpatrywane są zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz w zgodzie z kodeksem etyczno-moralnym powszechnie uznawanym w społeczeństwie.
      3. Postawę pracowników Ośrodka w kontakcie z pacjentem cechuję : otwartość, gotowość zrozumienia i pomocy, równe traktowanie wszystkich pacjentów i ich problemów.
      4. Czas poświęcony danemu pacjentowi uwarunkowany jest specyfiką danego problemu i indywidualny dla danej sprawy.
  2. ZAKRES I FORMY POMOCY
    1. Zasady planowania działań pomocowych.
      1. Pacjenci korzystających z usług Ośrodka oraz pacjenci potencjalni są pytani o potrzeby i oczekiwania dotyczące pomocy psychologicznej i terapeutycznej m.in. za pośrednictwem ankiet, kwestionariuszy, rozmów.
      2. Ośrodek planuje swoje działania zgodnie z obowiązującym statusem. W planach uwzględniane są wnioski z analizy potrzeb pacjentów.
      3. Ośrodek dokonuje ewaluacji działań z zakresu pomocy psychologiczno- terapeutycznej i wnioski z niej płynące stosuje w celu doskonalenia i usprawniania pracy.
      4. Ośrodek zbiera dane z placówek z nią współpracujących (współpracujących tym spoza służby zdrowia) np. od placówek oświatowych.
    2. Obszary udzielania pomocy
      1. Profilaktyka zachowań ryzykownych wśród dzieci i młodzieży.
      2. Prowadzenie edukacji prozdrowotnej wśród uczniów, nauczycieli i rodziców.
      3. Terapia uzależnień od środków psychoaktywnych.
      4. Pomoc i wsparcie dla bliskich osób uzależnionych
    3. Formy pomocy psychologiczno-terapeutycznej stosowane w Ośrodku.
      1. Pracownicy merytoryczni Ośrodka stosują zróżnicowane formy pomocy psychologiczno-terapeutycznej:
        • Diagnoza
        • Udzielanie porad, konsultacji, instruktażu, informacji.
        • Różne formy terapii (indywidualna, grupowa, rodzinna)
        • Prowadzenie psychoedukacji
        • Podejmowanie interwencji
        • Realizacja działań profilaktycznych
      2. Dobór stosowanych form i metod jest trafny w stosunku do indywidualnych potrzeb pacjentów ośrodka.
  3. PROFESJONALIZM POMOCY
    1. Zasady samodzielnego realizowania form pomocy przez pracowników merytorycznych Ośrodka.
      1. Pomoc psychologiczno-terapeutyczna jest udzielana przez pracowników zgodnie z ich kompetencjami.
      2. Pracownik merytoryczny Ośrodka nie przedstawia niezgodnie z prawdą swoich kwalifikacji, kompetencji profesjonalnych i doświadczenia zawodowego.
      3. Pracownik merytoryczny Ośrodka jest świadomy odpowiedzialności wynikającej ze specyfikacji wykonywanej pracy, zna granice swoich kompetencji i nie podejmuje się realizacji form pomocy psychologiczno-terapeutycznej przekraczających jego możliwości i doświadczenie praktyczne.
      4. Zadania przydzielane pracownikom merytorycznym Ośrodka są zgodne z posiadanymi przez nich kwalifikacjami.
      5. Pracownik merytoryczny Ośrodka podejmuję się prowadzenia nowej formy pomocy powinien doskonalić swe umiejętności poprzez udział w szkoleniach, superwizjii itp.
      6. Kwalifikacje pracownika merytorycznego Ośrodka powinny odzwierciedlać aktualny poziom specjalistycznej wiedzy, technik i metod stosowanych w pomocy psychologiczno-terapeutycznej.
      7. Pracownik merytoryczny Ośrodka nastawiony na osiągnięcie mistrzostwa w pracy korzysta z nowej literatury fachowej, czasopism i wydawnictw.
      8. Jeśli pracownik merytoryczny Ośrodka nie jest w stanie udzielić skutecznej pomocy pacjentowi wskutek braku kwalifikacji potrzebnych w danym przypadku, kieruje go do innego pracownika Ośrodka lub innego specjalisty.
    2. Zasady zawierania kontraktu z pacjentem Ośrodka.
      1. Pracownik merytoryczny Ośrodka każdorazowo przeprowadza wywiad wstępny z pacjentem, podczas którego ustala, jakie są oczekiwania pacjenta, informuje go o celu i zakresie swoich oddziaływań, stosowanych metodach, sposobach postępowania i oczekiwanych wynikach.
      2. Podstawową zasadą pracownika merytorycznego Ośrodka w pracy z pacjentami jest ich dobro i poszanowanie godności.
      3. Pracownik merytoryczny Ośrodka uzgadnia z pacjentem (jego rodzicem/opiekunem prawnym) zakres obustronnej odpowiedzialności.
      4. Pracownik merytoryczny Ośrodka uzyskuje pisemną zgodę pacjenta, a w przypadku osób małoletnich – ich rodziców lub prawnych opiekunów na planowane czynności(na formularzach opracowanych w Ośrodku).
      5. Pracownik merytoryczny Ośrodka unika stosowania takich form i metod pomocy, które stwarzają ryzyko zagrożenia wartości cenionych przez klienta oraz okazji do błędnej interpretacji podawanych informacji. W przypadku wątpliwości pracownik upewnia się czy podawane klientom informacje zostały właściwie zrozumiane.
    3. Dokumentowanie działań pomocowych w ośrodku.
      1. Pracownicy merytoryczni Ośrodka dokumentują wykonaną pracę zgodnie z wymogami zawartymi w Dz. U. 01.88.966.
      2. Dokumentacja pracy winna być odpowiednio zabezpieczona i przechowywana przez okres wskazany przez Dz. U. 01.88.966.
    4. Udzielanie informacji o stosowanych metodach w Ośrodku
      1. Pacjenci korzystający z różnych form terapii są informowani o stosowanych formach i metodach pracy podczas rozmowy, konsultacji indywidualnej lub spotkania grupowego.
      2. Opracowane przez pracowników merytorycznych Ośrodka broszury, ulotki informacyjne, plakaty, artykuły są powielane i rozpowszechniane wśród osób korzystających z różnych form terapii.
    5. Doskonalenie relacji z pacjentami Ośrodka.
      1. Pracownik merytoryczny poradni dba o rozwijanie własnych umiejętności doskonalących relacje z pacjentem poprzez: wymianę doświadczeń, udział w grupach wsparcia, warsztatach psychologicznych, grupach Balinta itp.
      2. W celu doskonalenia swojej relacji z pacjentem pracownik merytoryczny ośrodka stosuje w swojej pracy superwizję bądź konsultację.
      3. W przypadku powstania niewłaściwej relacji między pacjentem a terapeutą możliwa jest zmiana specjalisty udzielającego pomocy.
      4. Pracownika merytorycznego Ośrodka obowiązuje tajemnica zawodowa. Ujawnienie wiadomości objętych tajemnicą zawodową może nastąpić jedynie w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa pacjenta lub innej osoby. Decyzje taką pracownik merytoryczny Ośrodka każdorazowo wnikliwie analizuje z kierownikiem Ośrodka. Z zachowania tajemnicy zwalnia również decyzja sądu lub prokuratury.
      5. Relacje pracownika merytorycznego Ośrodka z pacjentem powinny określać:
        1. Podmiotowość
        2. Poszanowanie godności
        3. Autonomia
        4. Prawo do nieskrępowanego rozwoju
        5. Prawo do intymności
        6. Dyskrecja
      6. Wnikanie w intymne, osobiste sprawy pacjentów jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, jak wynika z uzgodnionego celu oddziaływań psychologiczno-terapeutycznych i uzależnione od zgody pacjenta.
    6. Zasady postępowania i procedury medyczne przy udzielaniu świadczeń z zakresu terapii w Ośrodku.
      1. Standardy postępowania:
        1. Psychoterapia polega na, celowym stosowaniu przez terapeutę oddziaływań na psychikę osoby uzależnionej takich, które są zweryfikowane naukowo , maja określone wartości zmierzające do wyjaśnienia uzależnienia i jego skutecznego wyeliminowania.
      2. Stosowanie terapii w poradni służy w leczeniu:
        1. zaburzeń zachowań i osobowości spowodowanej zażywaniem środków psychoaktywnych
        2. zaburzeń emocji zaczynających się w okresie dzieciństwa i w wieku młodzieńczym
        3. zaburzeń nerwicowych, związanych ze stresem depresji, psychoz ponarkotykowych, jako leczenie uzupełniające.
        4. Leczenie specyficznych zaburzeń osobowości związanych z uzależnieniem osoby bliskiej
      3. Psychoterapię poprzedza się postępowaniem diagnostycznym szczegółowo określającym:
        1. rodzaj zaburzeń,
        2. rodzaj uzależnienia
        3. mechanizmy uzależnienia,
        4. okoliczności życiowe i sytuacje społeczną związaną z występowaniem zaburzeń,
        5. szczegółowe wskazania zastosowania odpowiedniej formy terapii lub poradnictwa.
      4. Stosowanie terapii w poradni wymaga systematycznego monitorowania metod bądź modyfikowania postępowania w zależności od postępów w terapii poprzez badania okresowe, sprawdzające postępy terapii. Możemy stosować kwestionariusze, które odpowiada czy:
        • czy wiedza o mechanizmach uzależnienia jest właściwa
        • czy zmiana osobowości przebiega w prawidłowym kierunku
        • czy zmienia się system wartości
        • czy zmienił się stosunek do używek
    7. W trakcie terapii nie należy wykluczać stosowania środków farmakologicznych
    8. i biologicznych.
    9. W poradni podstawową jednostka procesu leczenia i elementem podlegającym rozliczeniu jest sesja terapeutyczna:
      1. sesja terapeutyczna z jednym pacjentem powinna trwać 40 minut
      2. z rodziną lub grupą pacjentów, od 1-2 terapeutów- sesja trwa 60 do 120 minut
      3. czas trwania powinien zależeć od indywidualnych cech, problemów pacjenta
    10. Każdy proces leczenia terapeutycznego powinien być nadzorowany przez drugiego terapeutę – superwizora w poradni raz na kwartał.
    11. Psychoterapia i jej nadzór wymaga dokumentacji medycznej. Należy prowadzić opis każdej sesji, spotkania grupowego z pacjentami, wpisy do rejestru przyjęć (karta chipowa).
    12. Osoby prowadzące i nadzorujące proces terapii zobowiązane są do stosowania :
      • zasad określonych w Kodeksie Etycznym Terapeuty
      • zachowania tajemnicy
      • ochrony danych osobowych
      • ochrony dokumentacji z procesu leczenia oraz innych/ luźne notatki/
    13. Po zakończonej terapii wymagane jest :
      • określenie wyników
      • zmiana w stanie pacjenta
      • opisanie zmian mających kluczowe znaczenie w ustępowaniu zaburzeń i ich przyczyn
      • wpisanie końcowej oceny w historię choroby
  4. PROCEDURY TERAPEUTYCZNE :
    1. Procedury terapeutyczne obejmują ;
      • dwa badania diagnostyczne
      • badania psychiatryczne i psychologiczne w poradni w szczególnych przypadkach.
      • badania monitorujące przebieg i wynik terapii
      • terapie indywidualną ,prowadzona przez terapeutę z jednym pacjentem
        • krótkoterminową do 25 sesji o okresie nie dłuższym niż 6- miesięcy
        • długoterminową do 120 sesji w okresie nie dłuższym niż 2 lata
      • Terapię grupową – mała grupa 7do 12 pacjentów, 2 terapeutów- grupa otwarta lub zamknięta
        • krótkoterminowa do 50 sesji nie dłużej niż rok
        • długoterminowa do 120 sesji w okresie nie dłuższym niż dwa lata
        • terapia grupowa w dużej grupie krótko lub długoterminowa
        • terapia rodzin mała lub duża grupa od 6 do 12 sesji 2 terapeutów
        • terapia podtrzymującą – jako kontynuacja terapii utrwalającą uzyskane zmiany i korzyści z leczenia w trybie indywidualnym lub grupowym - 15 spotkań
        • nadzór (superwizja) procesu terapii lub poradnictwa
    2. Poradnictwo w formie :
      • indywidualnej porady w trudnej sytuacji – czas trwania od 30do 90 minut
      • jednorazowej lub okresowej porady w trudnej sytuacji psychologicznej
      • interwencji kryzysowej w przypadku ostrych następstw nawrotu choroby, 1 – 6 sesji w okresie dwóch tygodni
      • porady i psychoedukacji w grupie- pomoc jednorazowa lub okresowa w formie spotkań osób w trudnej sytuacji psychologicznej- nie więcej niż 15 sesji trwających 60-90 minut w okresie 4 miesięcy
      • poradnictwo rodzinne w tym systematycznej konsultacji rodzinnej, doraźnej pomocy rodzinom/ współuzależnionym/, rodzinie w trudnej sytuacji psychologicznej- jedno lub dwa spotkania trwające od 90-120 minut.
 

Nasz serwis zapisuje informacje w postaci ciasteczek (ang. cookies), czyli małych plików umieszczanych na komputerze użytkownika, podczas przeglądania stron www. Korzystając z niego wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki.